Kjo epokë e re karakterizohet nga tre prirje kryesore: Revolucioni Dixhital , Kriza e Identitetit Kolektiv dhe Ngritja e Vetëdijes Individuale . Në shekullin e kaluar, individi shpesh përkufizohej nga grupi: kombi, klasa punëtore, feja apo familja e gjerë. Epoka e re ka sjellë fragmentimin e këtyre strukturave. Rrjetet sociale, globalizmi dhe lëvizshmëria fizike i kanë dhënë individit mundësinë të zgjedhë se kush dëshiron të jetë.
Rilindja e vërtetë në këtë kontekst është të kuptuarit se njeriu nuk konkurron me makinën, por thellohet në atë që e bën njeri: gabimi, intuita, dashuria dhe kuptimi i vuajtjes. “Rilindja e Individit në Epokën e Re” nuk është një ngjarje që po na ndodh neve , por një proces që duhet ta ndërmarrim vetë . Ajo është thirrja për të dalë nga automatizmi i jetës së përditshme, për të rimarrë kontrollin mbi vëmendjen tonë dhe për të jetuar në mënyrë autentike. rilindja e individit ne epoken e re
Siç thoshte eksistencialisti Søren Kierkegaard, "Rreziku më i madh është të humbasësh veten." Në këtë epokë të zhurmës digjitale dhe ndryshimeve të shpejta, rilindja është pikërisht akti i guximshëm për ta gjetur dhe për ta pohuar atë veten. Kjo epokë e re karakterizohet nga tre prirje
Në filozofinë klasike, “Rilindja” (Renaissance) i referohet kalimit nga Mesjeta e errët në dritën e humanizmit, ku njeriu u vu në qendër të universit. Sot, kur flasim për rilindjen e individit në epokën e re , nuk po flasim për një periudhë historike të shkuar, por për një transformim të thellë shpirtëror dhe teknologjik që po ndodh tani. Ajo është thirrja për të dalë nga automatizmi